CuliBlog wordt Culi-Blog

Ook ik ontving, net als Onno Kleyn, een e-mail bericht (in m'n spam box ;-) van Debra van culiblog.org. Zij meldt mij dat er verwarring is ontstaan doordat ik gebruik maak van de naam Caspar's CuliBlog. Zij vraagt mij om het woord CuliBlog niet meer op mijn Blog te gebruiken. Aangezien mijn juristen op vakantie zijn, zal ik dit maar gewoon aanpassen.
Dit is vanaf nu dus Caspar's Culi-Blog.

Er verandert dus weinig omdat dit gewoon te vinden blijft op http://roelensteijn.blogspot.com/

Ik hoop dat ik wel gewoon Caspar mag blijven gebruiken aangezien dit ook een plaats in de VS, een software bedrijf, een web-designer, een statistische database en niet te vergeten één van de drie wijzen uit het oosten is.

Aardbeientaart en Meringue

Vorige week liepen wij door drachten een beetje te winkelen. Op eens viel mijn oog op een mixer in de etalage van een kado winkel. Er stond een zacht gele KitchenAid machine met een bordje "50% korting". Nu zijn dit niet de goedkoopste maar wel hele goede machines en ik vind ze zo ontzettend mooi. Ik ben toch gewoon door gelopen. De dag er na had ik al spijt en heb snel de winkel gebeld. Nu staat hij bij mij in de keuken en dus: taarten bakken!

Een tijdje geleden heb ik via Internet een exemplaar van het Patisserie boek van de gebroeders Roux gekocht. Dit heb ik maar eens gecombineerd. Het resultaat is een heerlijke taart met een laagje knisperharde chocolade er op. Daar op een laag romige creme patisserie (of koksroom) en daar overheen een ruime laag verse aardbeien.

De overgebleven eiwitten liggen nu stijfgeklopt met kristal- en poedersuiker in de oven om heel langzaam te veranderen in een hele berg meringues.

Spaghetti alla trapanese

Vandaag heb ik een eenvoudig maar heerlijk recept gemaakt van Jamie Oliver. Spaghetti met een verse pesto. Om de smaak van de rauwe knoflook niet te scherp te maken gebruik ik geen gedroogde maar verse knoflook.

Ingrediënten voor 2 personen:
200 gram gedroogde spaghetti
90 gram blanke amandelen
2 tenen verse knoflook
2 flinke handen vol verse basilicum
75 gram geraspte parmezaanse kaas of pecorino
extra vierge olijfolie
zeezout en zwate peper uit de molen
200 gram kerstomaatjes

Kook de spaghetti volgens de aanwijzingen op de verpakking in gezouten kokend water. Rooster de amandelen licht in een droog pannetje en stamp ze fijn in een vijzel of maal ze in een keukenmachine tot een grof poeder. Doe ze in een kom. Stamp de knoflook en basilicum apart fijn in de vijzel en meng ze samen met de Parmezaanse kaas, een flinke scheut olijfolie en wat peper en zout door de amandelen. Doe de tomaten erbij, knijp die fijn met je handen en meng ze door het amandelmengsel. Maak de saus nog smeuïger met wat extra olijfolie en husel hem door de hete, uitgelekte pasta. Proef of er nog zout en peper bij moet. Verdeel de pasta over twee borden en schep eventueel in de pan achterbleven saus erover.

Fondo Montebello balsamico

Aldo van de Dining & Wining weblog heeft weer een nieuw product in de winkel. Het is Fondo Montebello balsamico azijn.

Ik heb mij opgegeven als tester en heb gelezen dat ik een proefflacon thuis zal ontvangen. Ik ben benieuwd. Aldo heeft een mooi recept op z'n site gezet. Ik denk dat ik er ook zo iets mee ga maken. Kijk hier voor het recept.

BBQ, wat kan je anders?

De afgelopen dagen is het alleen maar warm geweest. Veel te warm om lang in de keuken gestaan. Wij hebben dan ook bijna iedere dag de BBQ aan gehad. Niet iedere dag heel uitgebreid, maar gewoon als fornuis. Mootje vis in folie met geroosterde asperges, kebab met Naan brood, Gamba’s en Mul.

Na een paar teleurstellingen bij de slager van AH ben ik toch maar weer eens op zoek gegaan naar een echte slager. Slager Bigmans (toepasselijke naam ;-) heeft mij voorzien van een kalfskotelet en een entrecote. Deze slager maakt er nog echt een ambacht van en laat het rundvlees nog 3 weken hangen om te rijpen. Dat proef je echt. Een heerlijk stuk vlees, kort gegrild boven de hete kolen en een beetje zout en peper er op. Heerlijk!

Roasted langoustine with spiced avocado

Zaterdag hadden wij vrienden te eten. Ik heb voor hen (en voor ons zelf natuurlijk) een lekker diner gemaakt met als hoofd gerecht asperges met hollandaise saus, op de huid gebakken snoekbaars en verse pasta. Het voor gerecht komt uit het tv programma 'the great British menu' dat ik de afgelopen weken op BBC gevolgd heb. Het was niet een van de winnende voorgerechten, maar het 'klikte' bij mij toen ik dit zag. Het is gemaakt door Nick Nairn, een Schotse chefkok die nu een kookschool en catering bedrijf runt.
Het is wel bewerkelijk, maar het is een heerlijke combinatie van smaken. De Langoustines heb ik moeten vervangen door grote garnalen (black tiger prawns). De garnalen worden in de oven geroosterd en daarna gepeld. de koppen en schalen gebruik je daarna om een zeevruchtenolie mee te maken. Van de Avocado maak je een pittige salsa met rode peper, limoen en Nam Pla (thaise vissaus). Het gerecht wordt opgediend als een torentje van garnaal met salsa met een plukje salade er op en een beetje van de olie er omheen op het bord. (verdorie, weer vergeten om er een foto van te maken). Wat een heerlijke fijne combinatie van smaken, en wat hebben wij hiervan genoten!

Als je op de titel van dit bericht klikt linkt het je naar het recept.

zondags diner

Ik ben weer eens lekker aan het koken geweest.
Ik had nog wat asperges over van vrijdag. We hadden een kilo vers (in Mildam) gestoken asperges gekregen, en dat vind ik net te veel voor 2 personen. Vandaag heb ik de overgebleven asperges gekookt en opgediend met een beurre blanc saus. Daarbij heb ik een St. Pietersvis filet gebakken. Een heerlijke combinatie.


Als desert heb ik vanmiddag roomijs met gember gemaakt en dit wordt opgediend in een caramelbakje. Het ijs had een custard als basis. Ik denk dat ik volgende keer toch maar weer het gewone roomijs recept van de ijsmachine gebruik. Die bakjes zijn erg leuk om te maken. Een soort kletskop die je over een ramequin bakje vouwt als ze af beginnen te koelen.

Bloggen met hindernissen

Soms wil ik echt nog even een stukje aan de blog toevoegen, maar dan lukt het gewoon niet. Het is niet dat ik geen inspiratie heb of niets lekkers gemaakt heb. Dat zit meestal wel goed. Wat ook goed (en in de weg) zit is Dolce Vita, onze mops.
Dolce maakt haar naam waar, ze is gek op genieten van het goede leven. Dat doet ze hier dus ook.

Citroensoufflé met lemon curd

Ik heb al weer een tijdje niets geschreven. Dat moet geen gewoonte worden. Gisteren heb ik nog een lekker toetje gemaakt. Ik had als hoofdgerecht weer verse Asperges met een op de huid gebakken snoekbaarsfilet vergezeld van een heerlijke hollandaise saus gemaakt, en we waren nog wel in voor iets zoets. Nu had ik bij AH een potje Lemon curd gekocht, een rijke citroen custard. Hieervan heb ik een eetlepel in een 4 ramequins gedaan. Drie ewitten zeer stijf kloppen en daarna met een eetl. suiker nog een minuutje kloppen. De dooiers met het sap en de rasp van 1 kleine citroen en 50 g suiker door roeren. De eiwitten voorzichtig door het dooier mengsel spatelen en daarna over de ramequins verdelen. De soufflé's 15 minuten bakken op 170 graden. Als ze uit de oven komen moet je ze 5 minuutjes laten afkoelen omdat anders de lemon curd te heet is (weet ik uit ervaring ;-) Beetje poedersuiker er over en opdienen. Een heerlijk luchtig hapje.

Nieuw in de keuken: De Slowcooker

Al een hele tijd wilde ik dit hebben, een echte slowcooker (ook wel crockpot). In Nederland maar mondjesmaat verkrijgbaar in kookwinkels, in Engelstalige landen helemaal trendy en inmiddels niet meer weg te denken uit de keuken: de slowcooker. Sinds de jaren ’70 is de slowcooker weer helemaal terug van weggeweest. De slowcooker is ideaal voor de drukke thuiskok die houdt van lekkere stoofgerechten. Je snijdt de avond van tevoren eventueel alvast de groenten en het vlees in stukken, doet ’s ochtends de stekker van de slowcooker in het stopcontact, stopt de ingrediënten in de cooker en giet er warm vocht op. Je trekt vervolgens de deur achter je dicht en úren later geurt bij thuiskomst een verrukkelijke stoofpot je tegemoet. Nog even rijst of puree erbij klaarmaken en genieten!De slowcooker bestaat uit een metalen buitenframe met verwarmingselement, met daarin een losse aardewerken binnenpot. De slowcooker onderscheidt zich van de gietijzeren pan met sudderplaatje door de thermostaat. Deze zorgt voor een constante temperatuur waardoor aanbranden onmogelijk is. Thuisblijven is dus niet nodig. Bovendien is er bij bereiding in de slowcooker minder vocht nodig dan bij bereiding in de stoofpan, omdat het vocht nauwelijks kan verdampen. Door de lage temperatuur blijven belangrijke voedingsstoffen bovendien optimaal bewaard. De aardewerken binnenpot kan na bereiding zó op tafel. Ik kan niet wachten om hier eens een lekkere stoofpot in te gaan bereiden.